تبلیغات اینترنتیclose
نگاهی به اسلام در امریکا

بسم رب الشهداشهید احسان تهمتن

آوینی

 

 

 

 

 

     این وبلاگ به نام پاسدار شهید احسان تهمتن می باشد که در منطقه عملیاتی مریوان«والفجر10» به درجه رفیع شهادت نائل شدند .

 

زندگینامه

وصیت نامه

عکس ها

« در صورت تمایل، جهت پیوند با پایگاه احسان تهمتن (پات) پیام بگذارید»

اسلام در امریکا (مسلمانان امریکا)

اولین کشور اسلامی که در سال ۱۷۸۳ ایالات متحده آمریکا را به رسمیت شناخت، پادشاهی مراکش بود. در نتیجه ارتباطات آمریکا با منطقه شمال آفریقا، گروه‏های مسلمان مراکش که مور ( (moorخوانده می‏شدند، به آمریکا مهاجرت کردند. در سال ۱۷۹۰ مجلس ایالتی کارولینای جنوبی حقوق آمریکایی‏های اروپایی‏الاصل را برای مسلمانان هم به رسمیت شناخت. در اواخر قرن نوزدهم، عرب‏های مسلمان، به تعداد قابل توجه و در قالب گروه‏های متعدد، از کشورهای سوریه، لبنان و فلسطین شروع به مهاجرت به آمریکاکردند. برخی از این مهاجران در ایالات شرقی آمریکا سکونت یافتند و در کارخانه‏های منسوجات شهر فال ریور ایالت ماساچوست و برخی دیگر در حومه شهر کوین‏سی در همان ایالت مشغول به کار شدند. جماعت مسلمان کوین‏سی که موجودیت خود را تا به امروز ادامه داده است، در سال ۱۹۶۴ مسجد بزرگی بنا کرد. در میان اعراب مسلمانی که به آمریکا آمده بودند، برخی در منطقه غرب میانه ساکن شدند. جماعت سدار راپیدز، که هنوز هم یکی از گروه‏های فعال در میان اعراب مسلمان در ایالت آیوامی است، در سال ۱۸۸۵ تاسیس شده است. این گروه، مسجدی را که دارای گنبد و مناره است، در سال ۱۹۴۳ بنا کرد.
در سال ۱۹۱۴ در شهر میشیگان سیتی ایالت ایندیانا، اعراب یک مرکز اسلامی تاسیس کردند و پس از آن جامعه عربی اسلامی عصر جدید به وجود آمد. در سال ۱۹۲۰، برخی از اعراب در ایالت میشیگان که مرکز کارخانه‏های اتومبیل سازی است، ساکن شدند، و مساجدی نیز که فعالیت‏هایشان تا به امروز ادامه دارد، ساختند؛ که مهم‏ترین آن‏ها مرکز اسلامی دیترویت است و امام محمد جواد شری از شیعیان لبنان آن را اداره می‏کند. مسلمانان یمنی، احتمالا پس از باز شدن کانال سوئز (۱۸۶۹)، شروع به مهاجرت به آمریکا کردند. آن‏ها هم در شهر دیترویت ساکن شدند. لذا این شهر در میان شهرهای آمریکا بیشترین عرب مسلمان را در خود جای داده‏است. بخشی از یمنی‏ها هنوز در کالیفرنیا به کار کشاورزی مشغول هستند.
در اوایل قرن بیستم، مسلمانان آلبانیایی نیز مهاجرت به آمریکا را آغاز نمودند. آن‏ها هم مانند اعراب ابتدا در مناطق شرقی آمریکا ساکن شدند. آن‏ها در سال ۱۹۱۵ در شهر بیدفورد ایالت مین و چهار سال پس از آن، در شهر واتربری ایالت کانتیکت، مساجدی ساختند. بعدها آلبانیایی‏ها، همچون اعراب، به میشیگان رفتند. جمعیت اسلامی آلبانیایی آمریکایی در سال ۱۹۴۰ تاسیس شد، فعال‏ترین مسجد آلبانیایی‏ها در میشیگان، مسجد «هارپر وودز» در حومه دیترویت است و مدیر آن شخصی به نام امام وهبی اسماعیل می‏باشد. مسجد دیگری که آلبانیایی‏ها ساختند، در سال ۱۹۷۳ در نیویورک افتتاح شد. بکتاشی‏های آلبانیایی، در قصبه تایلور ایالت میشیگان، در سال ۱۹۵۴ خانقاهی ساختند که فردی به نام بابا رجبی، خانقاه مذکور را اداره می‏کند. پس از جنگ جهانی اول، قوانینی به تصویب رسید که مانع مهاجرت کسانی که اروپایی‏الاصل نبودند به آمریکا می‏شد. به این ترتیب، تعداد کسانی که به آمریکا مهاجرت می‏کردند، تقلیل یافت، لیکن تاتارهایی که از لهستان به نیویورک مهاجرت کردند، در منطقه بروکلین، در سال ۱۹۲۲ جمعیت تاتاری آمریکایی را تاسیس کردند. آن‏ها هشت سال بعد نیز مسجدی ساختند. بعدها مسلمانان ترکیه‏ای و ترکستانی هم به آن‏ها پیوستند. در سال ۱۹۳۰، برخی از مسلمانان ایالت پنجاب هند که توانسته بودند از استعمار انگلستان بگریزند، در کالیفرنیا ساکن شدند. آن‏ها که غالبا مشغول کشاورزی بودند، در سال‏های دهه ۱۹۴۰ اولین مسجد ایالت را در ساکرامنتو تاسیس کردند. پس از جنگ جهانی دوم، شمار مهاجران مسلمان بسیار افزایش یافت. پس از آن که اروپای شرقی نیز تحت حاکمیت کمونیست‏ها قرار گرفت، هزاران مسلمان از یوگسلاوی به آمریکا مهاجرت نمودند.
در سال ۱۹۵۰، مرکز اسلامی بوسنیایی در شیکاگو که از مراکز مهم مهاجرپذیر به شمار می‏رفت، تاسیس شد. یکی از
کسانی که در آمریکا فعالیت‏های اسلامی قابل توجهی داشته، دکتر کامل آردیج است که یوگسلاویایی می‏باشد. آن دسته از قفقازی‏ها و ترکستانی هایی که هنگام جنگ در ارتش شوروی بودند و به دست آلمان‏ها به اسارت درآمدند و کسانی که گاه داوطلبانه به خدمت ارتش آلمان در می‏آمدند، پس از پایان جنگ، بازگشت به شوروی را نپذیرفتند. بسیاری از این قبیل افراد موفق شدند به آمریکا مهاجرت کنند و اکثرا در ایالت نیوجرسی سکونت یابند. در سال ۱۹۴۸ که فلسطین به دست صهیونیست‏ها اشغال شد، بسیاری از فلسطینیان به آمریکا مهاجرت کردند. قسمتی از آنان که اهل دین وایمان بودند با فلسطینی‏های مسیحی اقدام به راه اندازی انجمن‏های ملی‏گرا کردند. برخی از تاتارهای قازان که پس از انقلاب بولشویک‏ها به چین پناهنده شده بودند نیز، پس از روی کارآمدن حاکمیت کمونیستی در چین، در سال ۱۹۴۹، به آمریکا پناهنده شدند و در کالیفرنیا سکونت یافتند. مهم‏ترین مرکز آن‏ها در شهر برلینگیم، نزدیک سانفرانسیسکو است.
افغانی‏ها هم از دیگر ملیت‏هایی هستند که در دوره اخیر از ستم کمونیسم گریختند و در شهرهای «کونکورد» و «هی وارد»، در حومه سانفرانسیسکو، ساکن شدند. آن‏ها بلافاصله اقدام به ساخت چند مسجد کردند. از سال‏های دهه ۱۹۶۰ تاکنون، بسیاری از صاحبان مشاغل و دارندگان مدارک عالی تحصیلی با ملیت‏های عرب، ایرانی، ترک، هندوستانی و پاکستانی در شهرهای مختلف آمریکا ساکن شدند. آن‏ها نیز در محل زندگی خود مساجدی ساخته‏اند.
تعداد دانشجویان مسلمان، تا سال‏های پیش از جنگ جهانی دوم، بسیار اندک بود. اما مهاجرت دانشجویان به آمریکا در سال‏های دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ افزایش چشم‏گیری یافت.
دانشجویان در دانشگاه‏های خود به فعالیت‏های دینی، مانند اقامه نماز جمعه و نماز اعیاد دست می‏زدند. برای تأثیرگذاری بیش تر این فعالیت‏ها، ۲۵ تن از دانشجویان به نمایندگی از دوستان خود در پانزده دانشگاه در تاریخ اول ژانویه ۱۹۶۳، جمعیتی به نام انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا و کانادا را تاسیس کردند. این جمعیت که، پس از مدت کمی، در سراسر آمریکا شعباتی را تاسیس کرد، به واسطه عربستان سعودی، کویت و دیگر دولت‏های مسلمان حمایت مالی می‏شد. رهبری جمعیت را معمولاً دانشجویان عرب یا پاکستانی به عهده داشتند. در کنگره‏ای که آن‏ها در سال ۱۹۷۰ برگزار کردند، هزاران نفر شرکت داشتند. دانشجویان ایرانی که در آمریکا تحصیل می‏کردند، در سال ۱۹۶۴، جمعیتی به نام "انجمن اسلامی دانشجویان" را تاسیس کردند. این جمعیت تحت عنوان گروه فارسی زبانان، با انجمن اسلامی دانشجویان در آمریکا و کانادا همکاری داشت. البته ایرانی‏ها همواره استقلال خود را حفظ کردند و در سال ۱۹۷۸ برای آن که بتوانند مبارزات خود علیه شاه را آزادانه ادامه دهند، از انجمن مذکور جدا شدند. به موازات فارسی زبانان، گروه دیگری تحت عنوان ترک زبانان که تعدادشان اندکی کمتر بود، ظهور یافت. تعدادی از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشجویان در آمریکا و کانادا، پس از پایان تحصیلات خود، تصمیم به اقامت دائم درآمریکا گرفتند.
آن‏ها انحلال تشکیلات مذکور را اعلام و به جای آن سازمان جدیدی به نام "جامعه اسلامی شمال آمریکا" را تاسیس کردند. این بنیاد که مرکز آن در شهر گری از ایالت ایندیانا است، اعلام کرد هدفش گسترش اسلام در سراسر آمریکا است.
 

نو مسلمانان اروپایی‏الاصل و طریقت‏ها

جریان‏های پذیرش اسلام در میان آمریکایی‏های سفیدپوست تقریبا از اواخر قرن نوزده شروع می‏شود. یک راهب متودیست آمریکایی، به نام "کشیش نورمن" که در ترکیه به تبلیغ مسیحیت می‏پرداخت، در سال ۱۸۷۰ مسلمان شد.
فرد دیگری که اسلام را پذیرفت و در ۱۹۱۶ وفات یافت، «محمد الکساندر راسل وب» است. وب روزنامه نگار بود و در سال ۱۸۸۷ زمانی که به عنوان سرکنسول آمریکا در مانیل تعیین شد، شروع به مکاتبه با برخی از علمای مسلمان هند کرد. دو تن از علمای مذکور به مانیل سفر کردند و عامل پذیرش اسلام وب شدند. وب از کار خود استعفا کرد و به هندوستان رفت، باحمایت‏های مالی مسلمانان آن دیار به آمریکا بازگشت و "جمعیت حرکت تبلیغ اسلامی" و شعبات آن را در هفت شهر بنا نهاد. وب هم چنین با سلطان عبدالحمید دوم ارتباط برقرار کرد و عنوان کنسول افتخاری عثمانی در نیویورک را اخذ نمود. پس از در گذشت وب، پذیرش اسلام در میان آمریکاییان اروپایی الاصل به ندرت مشاهده می‏شد، که ابعاد گسترده‏تری
یافته است. نومسلمانان که جمعیتشان بین ۴۰ تا ۷۵ هزار نفر تخمین زده می‏شود، به واسطه ازدواج با بانوان مسلمان و تحت تاثیر حرکت‏هایی که به نام تصوف وجود داشت،اسلام را پذیرفتند. نومسلمانان اروپایی الاصل، برخلاف مسلمانان سیاه پوست، از وضعیت اقتصادی واجتماعی نسبتا بهتری برخوردارند؛ لذا هیچگاه به فکر قطع ارتباط با جامعه آمریکا و تشکیل جمعیت‏ها نیفتاده‏اند. آن‏ها برای جبران خلأهای معنوی، جذب فعالیت‏های صوفیانه شده‏اند. طریقت‏هایی که در آمریکا و میان سفیدپوستان فعالیت دارند به شرح ذیل هستند:
۱. جماعتی را که عبدالقادر الصوفی (اسکاتلندی الاصل) تشکیل داد. او مدعی بود مجوز خود را از شاخه شاذلیه دریافت کرده است. الصوفی در شهر برکلی کالیفرنیا خانقاهی تاسیس کرد، لیکن فعالیت‏های او ادامه نیافت و در نتیجه به میهن خود بازگشت. عبدالقادر الصوفی، تا اواخر سال ۱۹۷۰، در آمریکا طرفداران و مریدان زیادی به دست آورد. او پیوسته در حال تغییر مواضع خود بود. نهایتا از تصوف صرف نظر کرد و به همین دلیل، جماعت او نیز کاملا از بین رفت.
۲. حرکت جعفریه شاذلیه به دست شیخ فضل الله حائری که عراقی الاصل بود، در حومه شهر سن‏آنتونیو از ایالت تکزاس، تاسیس شد. حائری شیعه، ابتدا از دوستان عبدالقادر الصوفی بود، اما وقتی الصوفی اعلام کرد که تنها مذهب بر حق مذهب مالکی است، ارتباطش را با او قطع کرد و جمعیتی مبتنی بر تفکر شیعی بنیاد نهاد.
۳. مریدان شیخ ناظم: او ادعا می‏کرد که اهل قبرس و از طریقت نقش بندی است. تعدادی از آن‏ها مریدان سابق عبدالقادر الصوفی بودند. شیخ ناظم هیچ گاه به آمریکا سفر نکرده است. اما جانشینی را که او تعیین کرد، در کالیفرنیا اقامت داشت. او مریدان خود را در مناطق مختلف آمریکا رهبری می‏کرد.
۴. طریقت چشتی آمریکا که مرکز آن در ایالت آریزونا قرار دارد. این طریقت در سال ۱۹۷۲ به دست یک قاضی هندی به نام ج. ن. چشتی تاسیس شد.
۵. شعبه طریقت خلوتیه جراحیه که به کوشش مظفر اوزاک استانبولی افتتاح شد. مرکز این طریقت در آمریکا مسجدالفراخ نیویورک است.
۶. نوربخشیه که یکی از شاخه‏های شیعی نعمت اللهیه است. مرشد آن دکتر روان شناس جواد نوربخش است که پس از انقلاب اسلامی ایران به آمریکا آمد. به جز آمریکایی‏ها، برخی از ایرانی‏های مقیم نیز از پیروان او هستند. این طریقت در سال ۱۹۸۰ در آمریکا شش خانقاه داشت.
۷. شاخه ملک نیا ناصرعلی شاه از طریقت نوربخشیه: فعالیت‏های آن به دست یک آمریکایی به نام علی کمپ بل اداره می‏شود.
۸. طریقت اویسیه که ریشه در ایران دارد. رئیس این طریقت فردی به نام شاه مقصود صادق عنقا است که پس از انقلاب اسلامی از ایران به آمریکا آمد.
۹. جماعت صوفیانه که در فیلادلفیا به دست م.ر. باوا محیی الدین از مسلمانان سریلانکا تاسیس شد.محیی الدین مشخص نیست به کدام یک از طریقت‏ها وابستگی دارد، لیکن با خواندن کتاب او به نام اسلام و صلح جهانی می‏توان دانست که وی از مذهب هندو بسیار تاثیر پذیرفته است.
۱۰. طریقت برهانیه که در محله بروکلین نیویورک، به خصوص در میان سیاهان فعالیت می‏کند و مشغول جذب مرید می‏باشد.
در ایالات متحده آمریکا، به جز گروه‏های ذکر شده که حداقل معتقد به وجوب عبادت‏های شرعی هستند؛ حرکت‏های صوفیانه دیگری نیز وجود دارد که کاملا از دین فاصله گرفته‏اند. با سابقه‏ترین این نوع طریقت ها، طریقت صوفی غرب است که به دست "عنایت خان هندی" درسال ۱۹۱۰ تاسیس شد. "عنایت خان" تنها عبادتی را که به مریدان خود توصیه می‏کرد، رقص‏های دسته جمعی مردان و زنان بود. به اعتقاد او تصوف تمام ادیان را در بر می‏گیرد. پس از درگذشت عنایت‏خان، پسرش ولایت‏خان به جای او نشست. ساموئل لوئیس یهودی، از همکاران نزدیک ولایت‏خان، به دلیل هم‏جنس بازی و استعمال مواد مخدر وی، با مرشدش به مخالفت پرداخت. لوئیس در سال ۱۹۷۱ درگذشت. اما ولایت‏خان پس از گذشت شش سال، همجنس بازی و استعمال مواد مخدر را ممنوع اعلام کرد. مریدان که دریافتند لوئیس در نظریات خود محق بوده است، از ولایت‏خان جدا شدند و جمعیت جدیدی به نام "جامعه صوفی روحانیت اسلامی" را تاسیس کردند. این جمعیت تنها در منطقه سانفرانسیسکو از ایالت کالیفرنیا فعالیت
دارد. به همین ترتیب، یک یهودی انگلیسی به نام رشاد فایلد که مدعی است از شیوخ مولویه است، فعالیت هایی دارد. ازبررسی نوشته‏های او دانسته می‏شود که وی از نظرات اسلامی کاملا به دور است.
به جز این طریقت‏های به واقع غیردینی، روستایی در منطقه ابکیو در صحرای نیومکزیکو وجود دارد که محل زندگی تعدادی از مسلمانان سفید پوست است. فردی به نام نورالدین دورکه، با حمایت‏های مالی عربستان سعودی، شهرک روستایی مذکور را بنا کرد. او در ابتدا از دیدگاه‏های وهابی جانبداری می‏کرد، اما بعدها به پیروی از یکی از شیوخ شاذلی درقاهره پرداخت. ساکنان شهرک مزبور، پس از این موضوع، به دو بخش وهابی و شاذلی تقسیم شدند. دراین شهرک روستایی، یک نهاد آموزشی به نام "موسسه تحقیقات سنت‏های اسلامی" وجود دارد. اما درباره فعالیت آن‏ها اطلاع چندانی در دست نیست.
براساس مطالب ذکر شده، دانسته می‏شود که اسلام در آمریکا از جایگاه و موقعیت خاصی برخوردار است. البته مسلمانان در آمریکا با معضلاتی که نباید آن‏ها را کوچک شمرد، مواجه اند. در ایالات متحده آمریکا، حداقل هشت میلیون مسلمان زندگی می‏کنند. بر اساس آماری که در سال ۱۹۸۶ گرفته شد، مسلمانان دارای ۵۹۸ مسجد، نمازخانه و مرکز اسلامی هستند. بی‏تردید، این رقم در حال حاضر افزایش یافته است.

نویسنده : مهدی 20 آذر 1391 ساعت : 10:44
به امید اینکه عطر اسلام در کل دنیا ب÷یچد
صفحه قبل 1 صفحه بعد
نظر شما
نام : *
پست الکترونیک :
وب سایت/بلاگ :
*
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O @};-
:B /:) =D> :S
کد امنیتی : *

امتياز بدهيد : 1 2 3 4 5 6 | امتياز : 0

نوشته شده در پنجشنبه 16 آذر 1391 | ساعت 11:48 | توسط دیدبان |


:: با ذکر منبع مي توانيد از مطالب سايت شهيد احسان تهمتن استفاده کنيد